EDUCAÇÃO. ‘Bibliotecas e COVID-19 : e agora que?’. Fonseca. Blog da Biblioteca Universitária de Santiago de Compostela

Fonseca

L.G.

Levamos falado moito do que estivemos a facer, aínda facendo, durante a pandemia, a crise do COVID19. Unha circunstancia tan extrema, descoñecida e case distópica, lanzou as bibliotecas a un salto sen rede, a unha adaptación rápida e sen tregua.  Mencionamos, como é lóxico, o traballo da BUSC cunha nova web, cunha aposta informativa e divulgativa que intentaba dar resposta a unha serie de necesidades urxentes e para as que non houbo prácticamente tempo de preparación. Vaia por diante o agradecemento polo traballo feito a todo o equipo de profesionais que fixeron posible seguir ofertando servizos.

A situación das bibliotecas e estas respostas que tiveron que dar rápidamente, como o fixeron e o que pode cambiar o noso futuro, foi o obxecto dun debate en liña nos Laboratorios bibliotecarios de MediaLab Prado. A idea central, a de ver como e de que xeito estabamos adaptando servizos a…

Ver o post original 661 mais palavras

Falando do Colexio de Fonseca (dende o Colexio de Fonseca e a súa biblioteca). — Letras Galegas 2019

https://letrasga2019.wordpress.com/2019/06/11/falando-do-colexio-de-fonseca-dende-o-colexio-de-fonseca-e-a-sua-biblioteca/

Tapas de Vidán

Lennon, Dalí e o Caminho de Santiago!

Fonte: La Voz de Galicia

‘O PÓRTICO NA HISTORIA’. Helena Villar Janeiro

via O PÓRTICO NA HISTORIA

M80 – 25 anos! Muito obrigada. ‘A los platos… ¡Diego Guerrero! – El reconocido chef ficha por M80.’ – YouTube

‘Flor de Santiago’, de Ruth Varela. — Caderno da Crítica. Ramón Nicolás

Ruth Varela, Flor de Santiago COAG-Flor de Santiago, 256 páxinas, 35 €, Compostela, 2017. Non resulta, en absoluto, común atopar unha publicación como esta que nos ocupa: Flor de Santiago é, indubidablemente, un deses grandes libros que pasan por diante de cando en vez e que entendo como unha verdadeira alfaia para pór o […]

via Flor de Santiago, de Ruth Varela — Caderno da crítica

María do Cebreiro: “É o momento de incorporar a idea de risco ó facer político, non só á arte ou á vida”

_mg_2591 Fotografía: Laura Dalama

16:00, Cafetería do CGAC, Santiago de Compostela. A uns escasos metros do Panteón de Rosalía e Castelao, María do Cebreiro, poetisa e filóloga, está xa a esperar por nós. Autora de poemarios como O deserto, A Guerra, Non queres que o poema te coñeza ou Os inocentes, a súa obra é referente tamén na investigación filolóxica e cultural como no seu ensaio Fogar impronunciable. Poesía e pantasma. Falamos con ela sobre poesía, cultura galega, Heidegger e os seus demos, a inocencia, a política ou sobre por que escribir nos nosos tempos.

-Quen é María do Cebreiro?

Eu non son quen para responder unha pregunta tan complexa que ademais ten a cuestión da identidade, que é unha das grandes cuestións dende o que sería a constitución moderna de suxeito e individuo, seguramente dende os gregos. Entón, en lugar de responder, vou ir nunha tanxente galega. A cuestión me…

Ver o post original 5.648 mais palavras

Daily Prompt 20: Mystical. The shadow of the pilgrim in the ‘Praza da Quintana’ in Santiago de Compostela.

sc-sombra-do-peregrino-mais-grelos-dscn1232

The shadow of the pilgrim in the ‘Praza da Quintana’ in Santiago de Compostela arises mysteriously at night. Quando a noite cai, surge, misteriosamente, a sombra do peregrino na Praça da Quintana, em Santiago de Compostela.

via Sugestão diária: Mystical

https://dailypost.wordpress.com/prompts/mystical/

Daily Prompt 7: PROMISES. 2021 Holy Year


July 25. 2021 

Holy Year. Santiago de Compostela

I’ll be there!

via Sugestão diária: Promises

https://dailypost.wordpress.com/prompts/promises

Daily Prompt 2: TREE

Santiago de Compostela – Helena Villar Janeiro

via Sugestão diária: Tree

https://dailypost.wordpress.com/prompts/tree/

25 de Xullo. Día da Patria Galega. Morriñas

bolofotos-de-bolo-laço-a-zulpic photosc

25 de Xullo

Saudades!

Maghúa, Mónica de Nut, Olga Brañas, Pablo Vidal e Sapoconcho Galego.

Filosofia da Arte e Antropologia. Literatura Galega

Filosofia da Arte. ¨Danza do Tempo. Homenaxe a Lorca¨. Helena Villar Janeiro

Danza do Tempo. Homenaxe a Lorca

Helena Villar Janeiro

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Fixo 9 (14). ?Adónde fuiste, Esperanza?

Esperanza, amiga e professora, que Deus a receba carinhosamente no céu. Obrigada por ter-me contagiado com o seu amor pela Ética e por ter influenciado tão maravilhosamente a minha vida acadêmica e profissional. Tudo o que posso fazer agora é desejar-lhe um imenso caminho de luz e paz.

27 de Novembro de 2015

Fixo 11 (14). Educação, Ética e Antropologia. ‘A identidade fascinada’, de Antonio Piñeiro. Caderno da Crítica. Ramón Nicolás

Una pandilla inolvidable, Ramón Nicolás.
Muita saudade da RU Colégio Fonseca, com seus jardins e carvalhos, e especialmente da RU Monte da Condesa, onde fiz amigos que conservo até hoje. Facultad de Filosofía y CC de la Educación. Campus Vida (antigo Campus Sur). USC.

Obrigada pelo post!
https://mariadario.wordpress.com/2010/07/09/25-de-xullo-dia-da-patria-galega/

Caderno da crítica

Antonio Piñeiro

A identidade fascinada

Galaxia, Vigo, 2015, 164 páxinas, 14 €

Antonio Piñeiro levanta acta do universo particular que se xerou coa chegada do estudantado universitario a Compostela ao longo dos anos oitenta: unha viaxe polo que aquilo foi e polo que significou

Destila vagar compositivo e innegable afán de innovación este novo libro de Antonio Piñeiro que ten a ben advertir, nas páxinas limiares, as claves do enfoque que exhíbe acaroándose ás definicións de novela de Pío Baroja -“ese saco remendado onde cabe todo”- e de Cela: “documento, espello ou cámara tomavistas”.

         Un hibridismo asumido que se cadra bascula cara á crónica ensaística, cunha enorme documentación polo medio, entreverada coa propia ficción ou, se se quer, coa “non ficción” e que se inxecta por unha estética de sensacións. Vese, si,  un rapaz con catiúscas que chega a Compostela nos anos oitenta, algúns amigos e amigas de perfís…

Ver o post original 248 mais palavras

Filosofia da Arte. Rosalía de Castro. Poetisa Galega

A um amigo brasilego!

Dende Aquí Vexo Un Camiño

Rosalía de Castro

Dende aquí vexo un camiño
que non sei adónde vai;
polo mismo que n’o sei,
quixera o poder andar.
Istreitiño sarpentea
antre prados e nabals,
i anda ó feito, aquí escondido,
relumbrando máis alá.
Mais sempre, sempre tentándome
co seu lindo crarear,
que eu penso, non sei por qué,
nas vilas que correrá,
nos carballos que o sombrean,
nas fontes que o regarán.
Camiño, camiño branco,
non sei para dónde vas;
mais cada vez que te vexo,
quixera poderte andar.
Xa collas para Santiago,
xa collas para o Portal,
xa en San Andrés te deteñas,
xa chegues a San Cidrán,
xa, en fin, te perdas… ¿quén sabe
en dónde?, ¡qué máis me dá!
Que ojallá en ti me perdera
pra nunca máis me atopar…
Mais ti vas indo, vas indo,
sempre para donde vas,
i eu quedo encravada en onde
arraigo ten o meu mal.
Nin fuxo, non, que anque fuxa
dun lugar a outro lugar,
de min mesma, naide, naide,
naide me libertará.

A NaCha, Mi PeRRa GaLLeGa.

LIEBSTERBLOGAWARD MLD

 

Por este 4 de Outubro. Dia Internacional dos Animais

Ignacia (Nacha)
Santiago de Compostela. 1997
Campinas. 2009

Siempre estarás con nosotros! ‘Morriñas’.

Ética e Antropologia. Dia 25 de Julho. Dia de São Tiago Apóstolo. Tiago Maior. Dia da Pátria Galega.

LIEBSTERBLOGAWARD MLD

A Carta de Tiago é um escrito de CARÁTER SAPIENCIAL, isto é, mostra a sabedoria do discernimento cristão diante das situações. Dirige-se atodas as comunidades cristãs, simbolizadas pelas “doze tribos” do novo
povo de Deus.
O autor se apresenta como Tiago, o Irmão do Senhor, que dirigiu a
igreja de Jerusalém e morreu mártir no ano de 62 (…).

Esta carta é mensagem tipicamente cristã, como os Evangelhos; reduz
toda a Lei judaica ao mandamento do AMOR AO PRÓXIMO.
Pode-se dizer que é explicação das exigências desse mandamento em
diversas circunstâncias: igualdade cristã, preferência pelos pobres e
amor ativo.
Esse amor exclui a exploração e nesta carta encontramos a mais
violenta passagem do Novo Testamento contra os ricos.

A FÉ, aqui, é vista como dinamismo que produz ação e que só é madura
quando se expressa em ATOS CONCRETOS. É FÉ que rejeita qualquer
espiritualidade ou religiosidade individualista e intimista. Da mesma
forma, a verdadeira sabedoria se expressa pela CONDUTA.

Tiago rejeita a consagrada separação entre dimensão vertical e
dimensão horizontal da vida cristã. Tiago teria dito: do mesmo modo
que o corpo sem o espírito é “nada”, assim também a fé, sem as obras,
torna-se “nada”. As obras essenciais neste contexto são: DAR DE COMER
AO FAMINTO E VESTIR O DESNUDO.

“O Novo Testamento” em Edição Pastoral
Edições Paulinas, São Paulo, Brasil, 1986.

casadabeiraalta.blogspot.com